Verhalende journalistiek populair onder misdaadverslaggevers

crime-scene-Aangepast.jpgmaandag 03 oktober 2016 09:44

Berichten in kranten over schokkende misdaden lijken qua vorm vaak sterk op literaire fictie. Het doel van de berichtgeving is niet zozeer informeren, maar het creëren van een meeslepende leeservaring. Kobie van Krieken van de Radboud University in Nijmegen heeft onderzocht op welke manieren journalisten hun verslaglegging over criminaliteit verwoorden. Dit heeft als doel een relatie te leggen tussen hoe en waarom deze artikelen worden geschreven.

Door Jothi Lachmansingh

Een journalistiek verhaal wordt in het proefschrift van Van Krieken in haar studie wetenschapscommunicatie omschreven als een reconstructie van een nieuwsgebeurtenis vanuit het perspectief van een of meer personen die betrokken waren bij de gebeurtenis. In vergelijking met traditionele nieuwsberichten onderscheiden journalistieke verhalen zich door de waarneming en gedachten van nieuwsbronnen weer te geven. Daarnaast zijn journalistieke verhalen anders dan fictieve verhalen doordat ze gebeurtenissen uit de werkelijkheid na vertellen.

Van Krieken geeft in haar promotie inzicht in de verschillende manieren waarop journalisten strategisch gebruik maken van taal om – binnen de grenzen van de non-fictie – misdaden vanuit het perspectief van ooggetuigen te vertellen. Verslaggevers zijn ook steeds meer gebruik gaan maken van citaten om het verhaal te dramatiseren en de geloofwaardigheid van hun artikelen te benadrukken.

Om de vraag te kunnen beantwoorden of deze vorm van journalistiek wel objectief is, nam Van Krieken interviews af met journalisten en schrijvers van literaire non-fictie. Van Krieken: “Ze zien wel een spanningsveld tussen hun beroep en een literaire manier van schrijven, maar ze denken vooral dat de tweedeling tussen feit en fictie, objectiviteit en subjectiviteit, niet bestaat. Zij denken eerder dat een journalist geloofwaardig en betrouwbaar moet zijn.”

Plaats het eerste bericht!

Nieuw bericht