Hoe je een geboren leider wordt

Een verrassende insteek kiest dit rijk geïllustreerde boek met onverwachtse wendingen. Leiderschap wordt beschreven vanuit het idee dat mensen zich in hun vroege jeugd door rolmodellen laten inspireren, zich daarmee onbewust identificeren en hen in hun latere leven imiteren. Op zich is dit geen nieuw perspectief, maar de auteur verrast door een verband te leggen tussen de identificatie met striphelden -als kind lees je stripalbums- en de impact daarvan op leidinggeven. Een hele creatieve benadering. De auteur volgt hier de inzichten uit recent hersenonderzoek over de werking van ons onderbewustzijn. Licht narcistisch is de onderbouwing, zeg maar gerust illustratie, van zijn theorie. Die gaat alleen over zichzelf. Hij ziet in vele gebeurtenissen als manager plaatjes uit zijn rijke verzameling van stripalbums terug. Waarmee hij een bevestiging vindt voor zijn theorie! Een verrassende omdraaiing van het falsificatieprincipe.

Verrassend is ook dat hij vervolgens zijn ‘theorie’ gaat toepassen op wereldleiders. Maar dan ontbreken de stripalbums en gaat het meer over de identificatie met eerdere wereldleiders of over de jeugd. Waardoor voor mij, een boek met zo’n frisse insteek, de bocht uitvliegt.

Een leuke benadering door striphelden te verbinden met het gedrag van leidinggeven, wordt door het anekdotische karakter en het ontbreken daarvan bij de wereldleiders, onevenwichtig. En dat lijkt me nu net geen eigenschap voor geboren leiderschap.