Sven of Jan Peter, zwaar kloten
Sven of Jan Peter, zwaar kloten
donderdag 25 februari 2010 09:28 De val van Balkenende vier leek mij een goed thema voor de blog deze week. Slecht voor een land in crisis dacht ik eerst. Maar wat heb je aan een kabinet dat geen besluiten neemt en het land te schande zet in de wereld. Nou ja, ik weet dat het een beetje gekleurd is, zeker toen ik me dood zat te lachen in de stiltecoupé van de trein naar Den Bosch met die Sigmund over Balkenende afgelopen maandag. Moet je echt even op de Volkskrantsite kijken bij de laatste pagina van de maandag editie: en dan....TADAAA BALKENENDE 5! Toen dacht ik: nee niet doen, je maakt je belachelijk. Toen werd ik gered door de foute wissel van Sven dankzij Gerard, wat een geweldige televisie was dat. En wat kunnen Wouter en Jan Peter daar nog veel van leren zeg.In het programma Buitenhof zei Jan Peter dat er in de Trèveszaal wel een emotioneel moment was geweest na de val van zijn vierde kabinet, hij had gehuild. Volgens mij was hij er die zondag al wel weer behoorlijk overheen. En dan die exbewindsliedenploeg van de PvdA bij "De wereld draait door". Alles kwijt: de auto met chauffeur, de prachtige kamer, de dagelijkse verzorging én natuurlijk de macht. Dat moet ook niet makkelijk zijn. Ik moest ineens denken aan het verhaal van de oud-woordvoerder van Wilfried Martens die na bijna 13 jaar premier van België te zijn geweest opeens weer alles zelf moest doen. Hij werd nog één keer naar huis gebracht. Hij bleek dus totaal gehospitaliseerd! Belde haar bij nacht en ontij op wat hij nu moest doen: hoe koop je een treinkaartje, hoe gaat pinnen, hoeveel postzegels moeten op een kaartje enzovoort. De voorlichter terug in haar kerncompetentie van lakei! Maar goed, Sven en Gerard. Wat een klasse zeg! Eerst Sven die de dag van zijn leven verpest zag door Gerard die hem de verkeerde baan in wees. Na 10 minuten toch maar weer voor de camera. "Het is gewoon zwaar kloten". En dan, mooi gesneden door de editor, net voordat je denkt dat ie in huilen uitbarst en na een stomme vraag van die interviewer, "waarom sla je je coach niet in elkaar?" Zegt ie: "Het is gewoon heel moeilijk". Hoef je geen hogere communicatiekunde voor gestudeerd te hebben om te zien dat hij het meent. En dan Gerard: "Het is gewoon mijn schuld, ik heb hem verkeerd gewezen." Legt uit hoe het ging maar lult er niet omheen. "Dit is heftig". Sorry hoor Jan peter en Wouter, maar toen moest ik een traantje laten. Want dat kwam van heel diep. Eigenlijk was ik er blijer mee dan met goud, écht! Sven vanmorgen: "Ik heb zoveel overwinningen aan Gerard te danken, dus..." Probeer het nu eens Wouter, of JP... Hoe moeilijk kan het zijn? Best wel belangrijk!
