Effe roken

We besluiten dus dat het niet meer mag, met veel bombarie. Vervolgens maken we regels die blijkbaar niet houdbaar en handhaafbaar zijn. Wat gaat daar nu voor signaal van uit? Op postbus 51 staat dat minister Klink de regelgeving aan het aanpassen is. Dat is mooi, maar ik denk wel: hoe moeilijk kan het zijn om dat in één keer goed te doen? Niemand gelooft toch meer dat die overheid een deuk in een pakje sigaretten slaat. Dus ik vraag aan mijn stapmaatje, die rokers haat en dus de hele avond al liep te schelden: Zijn er nou landen waar dit wel goed werkt? Zegt hij: Amerika. Dat wist ik, stelletje zeikerds daar als het over roken, drank en seks gaat, maar ondertussen... Dan Ierland, hmm, dat wordt al minder, die Ieren hebben de burgerlijke gehoorzaamheid ook niet uitgevonden. En dan Italië! Dat meen je niet, daar heeft nog nooit iemand zich iets aangetrokken van de overheid. In grote verwarring druip ik af en na mijn doorgerookte kleren in de was te hebben gedaan steek ik in bed maar eens een lekkere grote sigaar op die ik nog had liggen van mijn vakantie naar Cuba, nu 15 jaar terug. Ze worden niet slechter als je ze even laat liggen, zoveel is nu wel duidelijk.